Polskie Koleje – powód do dumy, a nie do narzekania

DARMOWE

Zora w pociągu

Kolorowanka z Zorą jeżdżąca pociągiem

Pobierz za darmo

Kiedyś a dziś: Solidny skok

Pamiętam to jak dziś: rok przed maturą wybraliśmy się z kumplem nad morze. Namioty, plecaki i 11 godzin w pociągu do Sopotu. Po wyjściu z wagonu szukaliśmy miejsca, żeby zostawić bagaże i w końcu zobaczyć Bałtyk.

To było prawie 30 lat temu.

Dzisiaj? Wchodzę na ten sam dworzec (choć kompletnie odmieniony) i po 1,5 godziny jestem w Warszawie. Nad morzem melduję się w 5 godzin.

Nie musimy porównywać się do Japonii (600 km/h) czy Hiszpanii (300 km/h), którą ostatnio przejechałem wzdłuż w jedno popołudnie. Byłem też w Portugalii, gdzie 150 km tłukłem się przez 2,5 godziny. Dla mnie liczy się użyteczność, a nie bicie rekordów prędkości.

Biuro na kółkach, które po prostu działa

Na zewnątrz -20 stopni, a w środku komfortowy klimat. Rezerwuję konkretne miejsce, wyciągam laptopa, wpinam telefon do gniazdka i zakładam słuchawki. Jadę, pracuję, uczę się – cokolwiek. Na liczniku prawie 160 km/h.

Dzięki temu, jak to dzisiaj wygląda, mogę mieszkać w Białymstoku i bez problemu studiować w Warszawie. Nawet praca hybrydowa z dojazdem raz czy dwa w tygodniu do stolicy jest dziś całkowicie akceptowalna.

Na lotnisko za 31 złotych

Konkret: weekend w Budapeszcie. Bilet z Białegostoku na Lotnisko Chopina i z powrotem kosztował mnie 31 złotych.

Wsiadam u siebie, wysiadam na Centralnym, przesiadka w SKM i jestem pod terminalem. Standard jak w każdej europejskiej metropolii. Powrót tak samo sprawny. Do tego aplikacja pozwala mi przebukować bilet na wcześniejszy pociąg w kilka sekund, będąc jeszcze w drodze na dworzec. To po prostu działa.

Kierunek: Europa

Nasza kolej przestała kończyć się na granicy. Sukces połączenia Warszawa–Chorwacja pokazał, że chcemy jeździć pociągami na wakacje, a zapowiedzi nowych tras na Słowację tylko to potwierdzają. Berlin czy Czechy są już „na wyciągnięcie ręki”. Co ciekawe, na naszych torach coraz częściej widać składy czeskich czy niemieckich linii. Można dyskutować o aspektach ekonomicznych tej konkurencji, ale z perspektywy pasażera to po prostu ogromny skok możliwości i wygody.

Czy będzie jeszcze lepiej?

Można się zastanawiać, czy to, co mamy teraz, to szczyt naszych możliwości. Spojrzałem w rządowe plany (Krajowy Program Kolejowy do 2030 roku) i wygląda na to, że to dopiero rozgrzewka. Plan jest ambitny: miliardy złotych na dokończenie modernizacji kluczowych tras, cyfryzację i bezpieczeństwo.

Warto jednak zauważyć, że ta modernizacja to nie tylko tory i lokomotywy. To także dworce, co widać już prawie w każdym mieście. Odnowione, nowoczesne budynki stają się wizytówkami miast, a nie miejscami, które chce się jak najszybciej opuścić. To spójna sieć, która ma połączyć regiony z głównymi węzłami i resztą kontynentu. Cel: jeszcze krótsze czasy przejazdów i standard, który sprawi, że kolej będzie pierwszym wyborem.

Czy mamy się czego wstydzić?

Jasne, na zachodzie jeżdżą 300 km/h, ale sprawdźcie ceny biletów. Polska kolej trzyma europejskie normy, a cenowo często wypada znacznie lepiej.

Zamiast szukać dziury w całym i narzekać na brakujące połączenia, warto docenić to, co mamy. A mamy solidny system.

Dlaczego o tym piszę?

Ten tekst nie jest tylko o pociągach. Jest o tym, że Polska działa lepiej, niż nam się wydaje. Ciepły wagon, 160 km/h na wyświetlaczu, gniazdko przy fotelu i kawa z Warsu serwowana do fotela – to jest nasza rzeczywistość.

Jeśli zaczniemy dostrzegać takie pozytywy zamiast wiecznego malkontenctwa, szybciej zrozumiemy, że naprawdę mamy się z czego cieszyć.